ندای دوست

( تقدیم به همه شهیدان وطنم )


چگونه از یاد توانم برد
رقص خون را بر روی چهره نازنینت؟

بازگو سرّ دیدگانت را
آن هنگام که ندای دوست را لبیک می گفتی
چه می دیدی که آنچنان چشمانت خیره به آسمان بود؟

روسپید شدی
ای ستاره ی همیشه درخشان
و روسیاهی همچنان بر صورت زغال گون نامردان باقی ست

و ما
سیاهیم؟
یا سپید؟
نمی دانم...


مرتضی عزیزی - 3 بهمن 90

دوشنبه ۳ بهمن ۱۳٩٠ساعت ٤:٢٦ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: سپید