جدایی

چه صادقانه به تصویر کشیدی
داستان تلخ جدایی را


جهان نیز همدرد شد
با فرزند بغض در گلویی
که گناهش هر دو را خواستن بود...


جهان را به درک مردی رهنمون شدی
که  یکباره گریست از هزار درد...


و زنی که خسته بود و افسرده
از نابرابری ها و نامردی ها...


و نوزادی که با نیامدنش
ضمیر مردمانی را به چالش کشید
و مسیح وار فریاد برآورد:
هنوز نیز می توان به صداقت امید داشت...


مرتضی عزیزی – 26 دی 90

دوشنبه ٢٦ دی ۱۳٩٠ساعت ٢:٥٧ ‎ب.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: سپید