صـوتت چــه دلنشیــن و دلآرام می شود
گویا کز آسمــان به تو الهـــــام می شود

"پیغامِ اهلِ دل" ز لـب ات گوش می کنیم
تــا "قاصــــدک" مُبلِغ پیغــــام می شــود

"دستانِ" تو به گوشِ دل آرَد "سرود مهر"
"یاد" ی کــز آن حـــلاوتِ "ایّام" می شود

"جامی تهی"ست در کفِ "رندانِ مست" و لیک
لبــریــز از صـــــدای تو این جــــام می شـــود

در "آسمان عشقِ" تو پرواز می کنیم
با "آستـانِ جــان" تو دل رام می شود

"خلوت گزیده" ایم در این شام و دلخوش ایم
با "ربنّــا"ی تو سَـحـــر این شــــام می شود

با "سرّ عشق" توست که "سازِ خموشِ" ما
یک "سازِ قصه گو"ی پُر از گام می شود

"رسوای دل" شویم که "پیوند مهر" هست
مهری کــه "در خیــال" تو ادغام می شود

"غوغای عشق" چیست؟ همان دم که صوت تو
همــراه با "ربــاعــــی خــیـــــــام" می شـــود

عمــــرت دراز باد کــه "گلبـــانگ" نازِ تو
"فریادِ" بغضِ ماست که اعلام می شود

"آرامِ جــــــان" ! بمان و بخوان ! کز "نوای" تو
این قلـب های ماســــت که آرام می شود...

آری... بخوان که جورِ "زمستـــــانِ" سرد نیز
با گــرمــــــیِ صــدای تــو ناکــام می شود


مرتضی عزیزی

https://www.facebook.com/Parizad.Poems

*****

سه‌شنبه ۳ تیر ۱۳٩۳ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: غزل