وقــتــی خبـــــر از غـصـــه ی یک مـرد نداریم


باشـــــد... گِـــلـــه از طالــــــعِ نامـــرد نداریم
از جــور و جفــــــایی کـــه به مـا کـرد نداریم

آب از سرمان رد شده؛ ما مُرده ی عشق ایم
بـیــــم از خــطـــــــرِ تَرکِـــشِ ولــــگــــرد نداریم

در دفــتـــــرِ دارایــی خــــــود از هــمـــه دنـیــا
جــز سوخـتــــه قـلـبــی و رُخــــی زرد نداریم

لبخنـد زدیـم از سـر بی چارگی ، افسوس...
پنداشــت که مـــا در دل خــــــــود درد نداریم

بیهوده نگوییم که مـــردان هــمـه سنــگ اند
وقــتــی خبـــــر از غـصـــه ی یک مـرد نداریم

وقتی خبــر از محــنــــت و از حجـــــمِ بلایـی
کــــه بخــــتِ بـدش بـر ســـــرش آورد نداریم

جفت ایم، نه تنهــا... که من و درد دو تاییــم
آری... دلِ خـــــوش از عـــــددِ فـــــرد نداریــم

گویند از این عشق رها شو؛ شدنی نیست...
در عشــق که فرمـانِ عقــــب گــــــرد نداریم...

مرتضی عزیزی
27 فروردین 93

https://www.facebook.com/Parizad.Poems

******

چهارشنبه ٢٧ فروردین ۱۳٩۳ساعت ٩:۳۱ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: غزل