روزگار سکوت احساس...

روزگـــــارِ سکــوتِ احســـاس ســـت
به چـه دل خوش کنــم در اینجا من؟
پسـرانـش به سکـس دل بـسـتـنـــد
دخــتـــــرانــش به تکـــــــه ای آهـــن

تــوی ایــن منجـــلابِ بــی مهـــــری
مــــن چـــرا عشـــــق آرزو کـــــردم؟
باز هـــم خــــامِ حــرفِ دل شــدم و
با تـــو از عـشــــــق گــفتـــگو کردم

حرفِ من عشـــق بود و حرف تو نـه
واقعـــا ســـــاده اســـت این فرمـــول
ایـــده آلِ تـــو نیســـتـــم؟... باشـــد
ما به هــم نمی خوریــــم؟... قبول!

پنـــــــجِ وارونه ای کشـیـــــــدم و باز
توی ایــــن آزمــــون شــــــدم مردود
تــو کــه حرفـــت حســاب بود؛ ولی
مــن از اول ریاضــــــی ام بـــد بـــود




مرتضی عزیزی – 9 اردیبهشت 92
(بی مخاطب خاص ترین شعرهایم)

http://www.facebook.com/Parizad.Poems



*****

پنجشنبه ٥ دی ۱۳٩٢ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: چهارپاره