چشمان تو روشن...


ای مـهــرِ تو بر دل چو شـــــراری سـت به خرمن
اهلـــی شــــده ی زلــف تو این شاهــــبِ توسن

شـــاداب ترین خنـــده ی دنیــا به لـــبِ توســت
جـــانســـــوزتــــرین غُصـــه ی عالـم به دلِ من

از عشـــق تــو دل داغ تر از نیــمـــــه ی مـــرداد
قــلــب تو ولــی ســردتــر از نیـمـــــه ی بهـمــن

دلتنگ تو هســـتیــم و دریغــــا کــــه نبـاشـــی
دلتنگ؛ نــه حــتـــی تــو بــه قـــدرِ ســر سـوزن

قلبی ســت در این سینــه ی ما نرمتـــر از موم
در سینــه ی تو، لیـــک، دلــی هســت چو آهن

تا قهـــرِ تـــو با ماســــت، دگر زهــــر نخواهیــم
تا دوست تو باشی چه نیازی ست به دشمن؟

ما باز شکســـتیـــــم ؛ کـــــه بادات مــبـــــارک
ما باز بُـــریـــــدیــــم ؛ کـــه چشمــان تو روشن



مرتضی عزیزی – 25 فروردین 92
(بی مخاطب خاص ترین شعرهایم)

http://www.facebook.com/Parizad.Poems




*****

چهارشنبه ٤ دی ۱۳٩٢ساعت ٩:۳٥ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: غزل