قضا بلا


 

- چه ظرف قشنگی... واسه کیه این ظرف؟

- واسه منه. این ظرف تمام دارایی منه. ارزشمندترین چیزیه که تو دنیا دارم.
خیلی ظریف و حساسه...

- دوسش دارم. ای کاش مال من بود. البته من خودمم از این ظرفا دارم تو خونه.
ظرف من هم خیلی حساس و شکستنیه. ولی از این یکی خوشم اومده. می دیش به من؟

- به یه شرط... مراقبش باش... خیلی دقت کن نشکنی ش. دقت نکنی زود می شکنه ها...

- باشه... نترس... حواسم هست. بذار برش دارم.

- برش دار...

- ای وای... چی شد یه دفعه... خیلی بد شد...

- دیدی شکستی ش؟؟؟

- ببخشید ......... شاید قضا بلا بود....





مرتضی عزیزی


*****

چهارشنبه ٤ دی ۱۳٩٢ساعت ۸:٥٤ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: نثر