ایوان خیال

 

دوباره شب سحر گشت و به دل شوق وصال آمد
مرا  بوی  خوش  آن  نیک روی  خوش خصال  آمد

به  دل  گفتم  ز  رویای  خوشش  فارغ  شود  اما
دگربار   آن   رخ  نیکــش   به  ایــوان  خیـــال  آمد

چه سر است این؟ نمی دانم، که بر منزلگه قلبم
دمی  شادی  فرود  آمد، دمی دیگر  مــلال  آمــد

عنان پیچیــــدن یارم    چنـــان  آشفـــت  احــوالم
که از آشفتگــی سامــــان این حالـــم محـــال آمد

بیاور باده، ای ساقــی، حــــرام ار زاهـــدش خوانَد
مرا  کز   زُهد   بیزارم،  مـــی   و  باده   حلال  آمد


مرتضی عزیزی - 7 دی 90

چهارشنبه ٧ دی ۱۳٩٠ساعت ٦:۳٥ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: غزل