بمان...

و گاه می گویم برو
و این یعنی بیا...
و گاه می گویم ترکم کن
و این یعنی بمان...
بمان که تو خلوت تنهایی ام را بر هم نمی زنی

از وقتی که من در تو آمیختم
تو من شدی
من تو شدم
پس چگونه من و تو «ما» می شود؟
نه... نه...
من و تو یا «من» می شود
و یا «تو»

بمان که نه تو تنهایی ام را برهم می زنی
و نه من بی تو تنها خواهم بود...
تنهایی با تو را دوست دارم...





مرتضی عزیزی - 8 شهریور 91
سه‌شنبه ۳ دی ۱۳٩٢ساعت ٧:۳٢ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: سپید