ای کاش دوباره دیدن ات ممکن بود...

افسوس که چشــمِ من تــو را سیر ندید
این چشـمِ تَـرَم که خیـــره بر دیوارسـت
ای کاش که گفتــه بودی ای مــاهِ تمام
آن شب تو به من که : آخرین دیدارست...


ای عقل به قلبِ من تو گفتی آن شب:
"او بــاز دوبــاره خواهـــد آمـــد اینجــــا"
حالا تو ببین که ایـــن دروغــــت ای داد
در خانه ی دل چه آتشـــی کرده به پا...


در حسرتم از شبــــی که چشمم لغزید
ای کاش که بیشتــر تــو را می دیــــدم
ای کاش که در کــنــار تــو می مانــــدم
از چشم تو من ستـاره ها می چـیـدم...


یا کاش دوبــاره دیــدن ات ممـکـــن بود
تــا از رخِ بــی مــثــال ات آرام شـــــوم
ای کــاش بــرای بــارِ آخـــر می شــــد
مســت از میِ آتشــینِ آن جام شــوم...


مرتضی عزیزی - 6 مرداد 91



J'ai lu
je sais pas où
que cette fleur
a besoin de
beaucoup d'eau
...
Et peut-être
mes larmes
n'étaient pas assez
pour l'arroser
...

جمعه ٦ امرداد ۱۳٩۱ساعت ۳:٤۱ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()