هر چه بود گذشت :)


گــَـرد را از دلـــــــم زُدودم و بــاز
زنـــدگــانــی چقــدر زیبـــا شــد
رودِ قلبم چــو از خــدا پُر گشـت
وسعتــش باز همچــو دریــا شد

آری ای زنـدگــی رفـیــقــم باش
که نیَم مـن رفیــق نیمــه رَهَــت
روی خوش را به دیده ام بنمــای
تا مــکـــدّر نبـیـنـــــم و سیَـهَــت

بی جهت خنده می کنم که دگر
شاد گردم چو قاصدک در دشـت
من به فـردا و حــال مــی نگــرم
نه به دیروز، هر چه بود گذشــت

دیگر ای غـم به خــانه ی دلِ من
نگـــذارم کــــه مانــــدن آغــــازی
دو سـه شب همچـو میهـانِ منی
نه کـــه آیــــی و لنگــــــر انـدازی !!!

مرتضی عزیزی - 6 خرداد 91

شنبه ٦ خرداد ۱۳٩۱ساعت ٤:٤٥ ‎ب.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()
تگ ها: چهارپاره