ظلم ستیزی

اگر خون زندانی بی گناهی را                                  
بر کف سلول انفرادی اش دیدی                           
و بی کوچکترین اعتراضی از کنارش گذشتی؛       
با من نه از محرم و حسین سخن بگو،                  
نه از شجاعت و ظلم ستیزی او...                           

جمعه ٢٦ آبان ۱۳٩۱ساعت ٦:۳٧ ‎ب.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()

و چه سخت است عاشقی...


این چه سری ست؟ ای نــرفتــه زِ یـــاد
ای ز عشــقـــت تمــــامِ مــــن بــر بـــاد
مـن به لبخند هـــای تـــو دلـــخــــــوش
تــو   ز  لبخــنـــــد هــــای او دلــشـــاد...

این چـــه سری ست؟ دختـــر چو پری
ای تــــو استــــاد ناز و عشـــوه گـــری
خیـــره ام مـــن به هـــر کجـا که تویی
تو به آنجــــا که اوســـت می نگــــری...

این چه سری ست؟ ای چکــاوک من
ای شــده حســـرتـــم تـــــــو را دیدن
همه امید مـن تـــو هستـــــی و لیک
همه امید تـــوســــــت کوچیــــــــدن...



مرتضی عزیزی
16 آبان 91

پنجشنبه ۱۸ آبان ۱۳٩۱ساعت ٢:٤٦ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()

Where there's a will, there's a wall

چشم من خوب ببین؛ تا کجــا دیـــوارست
تا ابد دلتنگی ست؛ تا ابـــد تکــــــرارست
پشت این سدِ بلند؛ من ام و سایه ی من
من ام و تنهایی؛ قحـــطــی تیمــــــارست

چشم من خوب ببین؛ روزگاری ست غریب
یکـدلــــی بی معنــا؛ دوستـــی آزارســـت
گویِ آبی شده چون قصــری از زر که درآن
سکه ارباب ولـــی؛ عشق خدمتکارســـت

چشم من خوب ببین؛ صحبتی از دل نیست
عشــــق ممنــــوع ترین واژه در گفتـــارست
سخــــن از پـــول و طـــلا؛ آخــرین نــرخِ دلار
حرفِ متـــراژ زمین؛ سخـــن از بازارســـــت

چشم من خوب ببین؛ توی این شهــر اگر
کسی عاشق باشد، همه جا سربارست
دل و یک معشوقــــه؟ دوری از لُعبتکــان؟
همه می پندارند: بی گمـــان بیمــارست

چشم من خــوب ببیــن؛ مردمــان بی روح اند
یک نفر مســــت شـــده؛ یک نفر بیکارســــت
این یکی شیفـــتـــه ی دودِ قلیــــان شــده و
آن یـکی دلخوشی اش ، چند نخ سیگارست

چشم من خوب ببین، او که خود را بفروخت
یکــی از فقر و یکی از هـــوس سرشارست
توی این شهرِ شلوغ، هـر چه بر گوش رسد
مثــل آواز کلاغ ، زشــت و ناهنــــجـــارست

چشم من خوب ببین؛ دیگر اینجا تنگ است
نه نشانی از عشـــق ؛ نه اثــر از یارســــت
نفسم می گیـــرد؛ حجــم این همهمــه ها
بر گــلــو چـــون بغــض و بر ســرم آوارست

چشم من خوب ببین؛ دلخوشی ها چه کم اند
نامـــه ی رنـــج ولــی، مثــل یک طومـــارســت
روح من خســتــه از این بــی جهــت بــودن ها
وای... از این همــه رنــگ، دل من بیــزارســـت

چشم من خوب ببین؛ قصـــه ی عشـــــقِ مـــرا:
از دل مـــن اصـــــرار، از فلـــک انــکــــــــارســـت
عشق را می خواهم؛ ولی افسوس؛ چه سود؟
بخت من در خوابــســـت؛ تا خـــدا بیــدارســـت...



مرتضی عزیزی
9 آبان 91

سه‌شنبه ٩ آبان ۱۳٩۱ساعت ۸:٥٤ ‎ب.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()

باریدن های پاییزی...

باریدن های بهاری...
باریدن های پاییزی...
صدای باران...
و باز بارشِ این دو همراه دیرین
که چهارفصل است و بی صدا...
بهار را به پاییز پیوند می دهد
و پاییز را به بهار...
گهگاه شاید آلایشی در این سکوت
به آسمان غُرنبه ی ضجه ای...
به آتش افروزه ی آذرخشی...
آری
ابرهایی مدام باردار...
شب ها فارغ شدن 
و روزها باز آبستنِ غم گشتن...
و زایش های پیوسته و دردآمیزِ اشک
نوزادانی شوربخت
ناآشنا با پایان...
که هر شب به دنیا می آیند
و زود می میرند...
و این چرخه ادامه دارد
تا روزی که این دو مادر
حجاب خود را برای همیشه بر سر کنند
و آن روز شاید رنگ آرامش دیدنی باشد
آرامشی دیرپا...



مرتضی عزیزی
5 آبان 91
شباهنگامی بارانی...

جمعه ٥ آبان ۱۳٩۱ساعت ٤:٠٢ ‎ق.ظ توسط مرتضى عزیزی نظرات ()